พระอภิธรรมปิฎก
บทที่ ๑๓ - ปริจเฉทรูป ๑
ปริจเฉทรูป คือ ช่องว่างที่กั้นในระหว่างรูปกลาปต่อรูปกลาป (กลุ่มรูป) ไม่สภาพของตัวเองโดยเฉพาะ ถึงกระนั้นก็มีความสำคัญ เพราะสิ่งต่าง ๆ ปรากฏเป็นรูปพรรณสัณฐานถ้าไม่มีปริจเฉทรูปแล้ว สิ่งต่าง ๆ จะปรากฏติดพืดกันหมด