พระอภิธรรมปิฎก
บทที่ ๑๓ - อาหารรูป ๑
อาหารรูป คือกวฬิงการาหาร ที่กลืนกินเป็นคำ ๆ มี ข้าว น้ำ เป็นต้น ตัวอาหารรูปอันจริง คือโอชา (วิตามิน สารอาหาร) อันแฝงอยู่ในอาหารชนิดนั้น ๆ หน้าที่ของอาหารรูปคืออุดหนุนร่างกายไว้มิให้ดับสลาย
มีคำที่ใกล้เคียงกันคือ อาหารชรูป แปลว่า รูปที่เกิดจากอาหารในสมุฏฐานของรูป ๔ อาหารรูปเป็นสมุฏฐานให้รูปเกิดอย่างหนึ่ง เรียกอาหารสมุฏฐาน รูปที่เกิดจากอาหารสมุฏฐาน เรียก อาหารชรูป