พระอภิธรรมปิฎก
บทที่ ๑๓ - วิสยรูป ๗ หรือ โคจรรูป ๔

วิสยรูป คือรูปที่เป็นอารมณ์ของจิต และเจตสิกที่เกิดขึ้นทางตา หู จมูก ลิ้น และกาย โดยตรง
(๑) รูปารมณ์ ได้แก่ รูปร่างสัณฐาน หรือสีต่าง ๆ ที่ปรากฏแก่จิตผ่านทางตา
(๒) สัททารมณ์ เสียงที่กระทบหูประสาทหู ทำให้เกิดโสตวิญญาณ การได้ยิน
(๓) คันธารมณ์ กลิ่นต่าง ๆ ไอระเหยที่กระทบฆานประสาท มีลมเป็นเครื่องนำ ทำให้
เกิดฆานวิญญาณ
(๔) รสารมณ์ รสต่าง ๆ ที่กระทบชิวหาประสาท ทำให้เกิดชิวหาวิญญาณ
(๕) โผฏฐัพพารมณ์ ๕.๑ ปฐวีโผฏฐัพพารมณ์ รู้ แข็ง อ่อน
๕.๒ เตโชโผฏฐัพพารมณ์ รู้ ร้อน เย็น
๕.๓ วาโยโผฏฐัพพารมณ์ รู้ เคร่งตึง หรือ หย่อน
เรียกเฉพาะข้อ ๑-๔ ว่าโคจรรูป
เรียกรวมข้อ ๑-๕ (๕.๑, ๕.๒, ๕.๓) ว่า วิสยรูป
ไม่นับอาโปธาตุ เพราะกายประสาทกระทบไม่ได้